كلــــبه عــــاشـــقـان هـــک آمــوزش

زندگی کن

عبدالمجید حوت — Sat, 28 Aug 2010 12:56:13 GMT

لحظه لحظه زندگی کن

اگه تلخه، اگه شیرین

عشق محضه، زندگی کن

زندگی کن شاید امروز

روز اقبال تو باشه

شاید این بختی که می گن

لحظه ای مال تو باشه

شاید این ثانیه نیومده

آخرین فرصت خوشبختی ماس

زشت و زیبا، خوب وبد هرچی که هس

زندگی همه ش همین ثانیه هاس

زندگی کن که هنوزم

رو لبات فرصت خنده س

تو صدات هنوز ترانه

تو چشات هنوز پرنده س

از همین لحظه به فکر

لحظه ای باش که تو راهه

لحظه ای که با تو خوبه

لحظه ای که با تو ماهه

شاید این ثانیه نیومده

آخرین فرصت خوشبختی ماس

زشت و زیبا، خوب و بد هرچی که هس

زندگی همش همین ثانیه هاس

معرفی سایت سایتی جهت آپلود تصاویر با امکاناتی منحصر به فرد

عبدالمجید حوت — Sat, 28 Aug 2010 12:23:12 GMT

سلام دوستان!

بدون شک یکی از بزرگترین مشکلات وبلاگ نویسان و کسانی که از سوریسهای عمومی و رایگان در وب استفاده می کنند ، داشتن یک سرویس مطمئن برای آپلود عکس و ذخیره تصاویر می باشد . بدین منظور امروز می خوام تو این پست یک سایت که به کاربران خود امکان آپلود تصاویر خودشون را با امکانات واقعآ جالب و استثنائی رو می ده بهتون معرفی کنم! از جمله امکانات این وب سایت می توان به موارد زیر اشاره کرد :

۱- امکان آپلود بدون محدودیت زمانی و پهنای باند بر خلاف سرویس دهندگان مشهوری چون tinypic

2- امکان آپلود چند تصویر بصورت همزمان

3- امکان تغییر اندازه (Resize) تصاویر به اندازه دلخواه

4 امکان نوشتن متن بر روی تصاویر (Watermark) مانند آدرس سایت (امکانی که همه به آن نیاز داشتیم)

5-امکان ارسال تصاویر بصورت خصوصی (Private) و غیر قابل مشاهده توسط دیگران و یا بصورت عمومی (Public)

6-امکان عضویت در سایت و مدیریت تصاویر آپلود شده

7- سیستم تگ برای جستجوی بهتر تصاویر

8-محیط ساده و شکیل برای استفاده عمومی و آسان

برای مشاهده گیگا ایمیج کلیک کنید

Gigaimage.com

فنون ریلاکس تراپی آرامش متعالی

عبدالمجید حوت — Fri, 09 Jul 2010 20:05:48 GMT

کم و کیف انرژی روحی یا روانی موجود زنده نقش به سزایی در سرنوشت سلامتی و یا بیماری داشته به طوری که برای تعیین کیفیت سلامتی می توان از دستگاه مخصوص برای مشاهده اشعه یا هاله های نورانی اطراف موجود زنده استفاده کرد.
_ میزان قدرت انرژی و رنگ هاله می تواند نوع بیماری را مشخص کرده و حتی بیماری هایی که در آینده رخ خواهد داد و این که سیر بهبودی چگونه خواهد بود را نشان می دهد.
_ اثبات انرژی روانی و هاله های اطراف آن و ارتباط آن با نوع سلامتی و بیماری نشانگر آن است که بیماری روانی موجب بیماری جسم می شود. به همین منظور برای سلامت و بهبودی جسمی باید به سلامت و بهبودی روحی توجه شود.
_ برای سلامت و بهبودی روح باید به آرامش متعالی و عرفانی رو آورده و با تکیه به منبع آرامش که خداوند سبحان است موجب آرامش روح و تسلی خاطر شده و در نهایت موجب بهبودی بیماری جسمی می شود.
_ بهترین طبیب روح و مشوق ازلی و ابدی و بهترین درمان، عشق درمانی و بهترین دارو ذکر و دعاست به طوری که معالجه گراف روحی نیز معتقدند آنها وسیله ای بیش نیستند شفا و درمان از طرف خدا می آید.
_ برای کسب آرامش روحی به طور کلی دو عمل باید انجام داد: الف) تقویت قدرت روحی و روانی ب) دمیدن روح پاک برای هدایت قدرت روحی و روانی.
_ نفوذ شخصی علامت قدرت روحی و روانی است که گاه با آرامش ظاهر موجب تقویت روحی و اعتماد به نفس خود می شویم که این عمل اثر کوتاه مدت دارد که گاه با افزاش قدر واقعی با نفوذ کلام و قدرت رفتاری بر دیگران تسلط پیدا کرده و باعث افزایش اعتماد به نفس واقعی شده که اثر درازمدت را دارد و اگر هر دو با هم باشد بهتر است زیرا موجب آرامش روانی دائمی می شود.
_ انتقال آرامش به دو صورت میسر می شود. الف) ارادی: با ایجاد تمرکز فکر و دعا و ... ب) غیر ارادی الگوهای مغزی و احساسات یکسان انتقال آرامش از طریق انرژی روانی انجام پذیر است و ربطی به بُعد مکان و زمان ندارد این انتقال از نوع روحانی و معنوی است.
_ بعد از سیر صعودی در تکامل انسانیت و قرب به خداوند رفته رفته انرژی روحی و روانی او در جهت صفات پسندیده و اخلاقی قوت می گیرد و در همین اثناء میزان انرژی و رنگ هاله به شکل بهتر تغییر پیدا می کند و به رنگ های آبی، سبز و سفید در می آید، به طوری که رنگ هاله علما و ائمه سفید است و موجب درخشش و روحانیت چهره آنها نیز می شود و با دور شدن از خداوند هاله سیاه شده و رنگ چهره نیز از حالت درخشندگی خارج شده و به تیرگی می گراید.
_ برترین قوه عشق پاک است، عشق آلودگی های درونی را می زداید و موجب تسکین روح شده و موجب پیوند با خدا گشته و با ایجاد وحدت آرامش اعجاز انگیزی تمام وجودمان را فرا می گیرد.
_ از دیدگاه عرفان درد به خودی خود معنا ندارد. درمان درد، درمان نفس بیمار است برای رسیدن به آرامش باید نفس بیمار خود را معالجه کنیم و از طرفی از هوی و هوس ها دور شویم وگرنه آرامش روحی میسر نخواهد شد باید از روح پلید دوری جویید و به روح پاک و مقدس عرفانی برسیم.
_ برای معالجه نفس بیمار باید هر دم مراقب حال و هوای خود باشیم تا افکار پلید نفوذ پیدا ننماید برای این منظور باید دائم ذکر بگوییم و به روح ملکوتی پیوند بخوریم و به آرامش حقیقی برسیم و برای مراقبه کلاسیک یا مدیتیشن می توانیم در محلی ساکت، راحت و صاف و کشیده بنشینم و خیلی آرام و موزون و کشیده ذکری را بر زبان جاری کنیم و بعد از دقایقی از یک احساس آرامش باید همیشه در هر حال مصلحت و مشیت خداوند را سر لوحه کارهایمان کرده و به آن رفتار کنیم.

چگونه به خواسته های واقعی خود برسیم

عبدالمجید حوت — Fri, 09 Jul 2010 19:42:26 GMT

چگونه به خواسته های واقعی خود برسیم

برای اینکه به خواسته های خود برسید ، باید ابتدا ببینید چه عواملی شما را از تلاش و کوشش در جهت رسیدن به هدف، باز می دارند. کارهایی هست که تا آخرین لحظه از انجام آنها خودداری می کنیم.( مثلاٌ پرداخت مالیات). علتش آن است که پرداخت مالیات، ممکن است بعداٌ حتی ما را دچار عواقب دردناکتری سازد.

اما همین که 14 آوریل فرا می رسد تمام تردیدها و تعللها از میان می رود ، زیرا نظر ما درباره آنچه که مایه رنج یا لذت است عوض می شود و متوجه می شویم که انجام ندادن عمل بمراتب دردناکتر از انجام دادن آن است.

برای ایجاد تغییر در زندگی ، می توان از همین نکته استفاده کرد. در آینده بجای اینکه از خود بپرسید ( چگونه می توان از انجام این کار دردناک خودداری کرد؟ )بپرسید( اگر اکنون این کار را نکنم ، در آینده به چه قیمتی برایم تمام خواهد شد؟)

نیروی رنج، می تواند در خدمت شما باشد، به شرط اینکه از آن به صورت صحیح استفاده کنید.

آیاما نیز صرفاٌ نوعی حیوان هستیم و همچون سگ معروف پاولف، در مقابل تنبیه یا پاداش، عکس العمل نشان می دهیم؟ البته چنین نیست. یکی از امتیازات بزرگ انسان بودن ، این است که می توانیم خودمان تعیین کنیم که از چه چیزی رنج یا لذت ببریم. به عنوان مثال، کسی که دست به اعتصاب غذا می زند، رنجی جسمانی را تحمل می کند و حتی ممکن است از کار خود لذت ببرد، زیرا اعتقاد دارد که با جلب توجه جهانیان به هدف ارزشمند خود، نتایج مثبتی به دست می آورد. همه ما دارای این حق انتخاب هستیم. رمز موفقیت این است که یاد بگیریم تا از نیروهای رنج و لذت به نفع خود استفاده کنیم.آیا در زندگی شما چیزی وجود دارد که نسبت به آن رنجی غیر ضروری احساس کنید؟ آیا در مقابل آن ، صرفاٌ واکنش نشان می دهید، یا از حق انتخاب خود استفاده می کنید؟ آیا می توانید مرکز توجه خود را تغییر دهید و واقعه ظاهراٌ دردناکی را به فرصتی لذتبخش برای یادگیری، رشد، یا کمک به دیگران مبدل کنید.

نیروی رنج، می تواند در خدمت شما باشد، به شرط اینکه از آن به صورت صحیح استفاده کنید.

چیزهایی که آنها را باعث رنج و یا مایه لذت می دانید، سرنوشت شما را شکل می دهند. برای خلاصی از رنج و کسب لذت، هرکسی الگوی رفتاری خاصی را فرا گرفته و از آن استفاده می کند. بعضی ها به الکل ، مواد مخدر، و پر خوری پناه می برند و یا با دشنام و اهانت دیگران را می آزارند. بعضی دیگر از ورزش، یادگیری ، گفتگو، کمک به دیگران و یا ایجاد دگرگونیها کسب لذت می کنند.

الگوی رفتاری شما برای فرار از رنج و کسب لذت چیست؟

این الگوها تاکنون چه تاثیری بر نحوه زندگی شما گذاشته است؟ فهرستی از شیوه های مور استفاده خود تهیه کنید . هنگامی که می خواهید از اوقات خود لذت بیشتری ببرید به تماشای تلویزیون می نشینید؟ سیگاری روشن می کنید؟ می خوابید؟ آیا راههای مثبت تری برای فرار از رنج و کسب لذت سراغ دارید؟

در بیشتر مردم، ترس از زیان، قویتر از میل به جلب منفعت است. اغلب افراد برای حفظ چیزهایی که دارند، بیشتر حاضر به تلاش هستند تا برای تحقق آرزوها و رویاهای خود .

دو حالت را در نظر بگیرید : حالت اول – در پنج سال گذشته یکصد هزار دلار اندوخته اید و می خواهید آنرا از دستبرد و آفت حفظ کنید. حالت دوم – طرحی در پیش رو دارید که اگر آنرا اجرا کنید ، ظرف پنج سال آینده یکصد هزار دلار بدست می آورید. برای کدامیک از این دو هدف ، حاضرید بیشتر تلاش کنید؟

وقتی در دیگران عظمتی را مشاهده می کنیم، غالباٌ تصور می کنیم که آنها اصولاٌ خوشبخت هستند و استعداد یا موهبت خاصی به آنها عطا شده است . حقیقت، آن است که این افراد، از نیروها ومنابع انسانی خود بهتر استفاده کرده اند، زیرا اگر تمام جوهر وجودی خود را ظاهر نمی کردند و همه توان خود را به کار نمی گرفتند ، دچار رنجی عظیم می شدند. به عنوان مثال ، زندگانی ایثارگرانه مادرتراز ناشی از این است که وی رنجهای دیگران را رنجهای خود می داند و لذا به کمک هرکس که در گوشه ای از دنیا رنج ببرد می شتابد. بزرگترین لذت او در این است که آلام و دردهای بشری را تخفیف دهد.

شما بیش ازهمه از چه چیزی رنج یا لذت می برید و این موضوع ، چه نقشی در زندگی امروزیتان داشته است

اغلب الگوهای ( خود اخلالی )ناشی از عواطف مختلط هستند و این عواطف ، مسلماٌ مانع لذت و موفقیت ما در زندگی می شوند.

مثلاٌ خیلی از مردم می گویند که خواهان وپول بیشتر هستند. این افراد مسلماٌ دارای هوش و استعداد کافی هستند و می توانن راهی برای افزودن بر دارائیهای خود پیدا کنند . آنچه مانع اینافراد میشود، عواطف مختلط ، یا ( شرطی شدن) های مختلط است. این اشخاص ممکن است قبول داشته باشند که پول فراوان، به معنی آزادی وامنیت بیشتر وقدرت کمک به افراد مورد علاقه است. لیکن در عین حال، فکر می کنند که پول (زیادی) موجب اسراف، ابتذال و تجاوز می شود.

اگر روزی متوجه شدید که دارید دو قدم رو به جلو بر می دارید و یک قدم رو به عقب ، یقین بدانید که به صورت مختلط ، شرطی شده اید؛ یعنی رسیدن به هدف را هم باعث رنج می دانید و هم مایه لذت.

آیا دچار عواطف مختلطی هستید که بر زندگیتان اثر گذاشته باشد؟

آیا در زندگی شما چیزی وجود دارد که بخواهید آنرا بهتر بسازید ( مثل وضعیت مالی یا روابط با دیگران) ولی به نظر برسد که عاملی شما را به عقب می کشاند و مانع اقدام می شود؟

پاسخ خود را روی یک صفحه کاغذ بنویسید و »گاه خطی عمودی در وسط آن صفحه رسم کنید. در ستون سمت راست، عواطف منفی و در ستون سمت چپ عواطف مثبتی را که نسبت به آن دارید بنویسید.

آیا کفه سمت راست ، به سمت چپ می چربد؟ آیا یک احساس منفی وجود دارد که به تنهایی هم وزن تمام عواطف مثبت باشد؟ این تعادل یا عدم تعادل ، چه نقشی در موفقیتهای قبلی شما داشته است؟

در زیر نور درخشان آگاهانه ، غالباٌ عواطف منفی قدرت خود را از دست می دهند. آگاهی ، اولین قدم است.

گاهی انسان بر سر دو راهیهایی قرار می گیرد که هر دو به رنج منتهی می شود . به عنوان مثال ، بعضیها در زندگی زناشویی خود احساس بدبختی می کنند . اما اگر از هم جدا شوند، تنها می شوند و بیشتر احساس بدبختی خواهند کرد.در نتیجه هیچ کاری نمی کنند ...و همچنان احساس بدبختی میکنند!

بجای اینکه احساس کنید در دام افتاده اید ، سعی کنید از نیروی رنج به سود خود استفاده کنید . ببینید در گذشته و حال، چه کشیده اید! رنج را با چنان شدتی احساس کنید که شما را واداربه عمل سازد و سرانجام ناچار شویدکه فکری برای وضعیت خود بکنید. ما به این حالت، ( آستانه احساس) می گوئیم . به جای اینکه انفعالی داشته باشید و صبر کنید تا این حالت عاطفی اجتناب ناپذیر به سراغتان بیاید،چرا آگاهانه و فعالانه آنرا در خود ایجاد نمی کنید تا انگیزه ای قوی در شما بوجود آید وسعی کنی از همین امروز زندگی خود را بهتر سازید؟

استفاده از نیروی اراده هرگز کاری صورت نمی دهد و یا لااقل در دراز مدت شیوه ای غیر موثر است . آیا تاکنون ، در زمینه ای – مثلاٌ در زمینه وضع جسمانی خود – به آستانه احساس رسیده اید؟ در چه مرحله ای دچار آن احساس شده اید ؟ شاید با استفاده از قدرت اراده و گرفتن رژیم غذایی، باخویشتن به مبارزه پرداخته باشید، اما البته هر نتیجه ای که گرفته اید جنبه موقت داشته است ،زیرا محروم کردن خویشتن از غذا ، همیشه دردناک است و مغز شما هرگز اجازه نمی دهد در شرایطی که راه دیگری وجود داشته باشد ، دائماٌ رنج را تحمل کنید .

پس چه باید کرد؟راه حل آن است که بجای مبارزه با غرایز طبیعی ، حالت شرطی خود را نسبت به غذا عوض کنید، تا اینکه میل به غذا در شما کم شودوخوردن غذا دیگر لذتبخش نباشد، دائماٌ دردسرهایی را که در اثر پرخوری کشیده اید به خود یادآوری کنید. پر خوری را رنج آور، و ورزش را امری لذتبخش تلقی کنید تا به طور خودکار، در مسیر صحیح بیفتید.

یکی از تعریفهای موفقیت از نظر من این است: طوری زندگی کنید که دائماٌ احساس لذت فراوان کنید و کمتر دچار رنج شوید، و با توجه به شرایط زندگیتان، کاری کنید که اطرافیانتان نیز طعم خوشی و لذت را بیشتر بچشند تا مزه رنج و سختی . برای انجام این کار باید از رشد فکری برخوردار باشید و شوق کمک و خدمت در سر داشته باشید.

با توجه به این تعریف ، تاچه حد موفق هستید؟ برای اینکه امروز ، از زندگی خود لذت بیشتری ببرید و یا باعث شوید که نزدیکانتان بیش از پیش از زندگانی خود بهره مند شوند، چه می توانید بکنید؟

تعلل و عقب انداختن کارها، یکی از شایع ترین راههای فرار از رنج است. اما اگر کاری را به تاخیر بیندازید، معمولاٌ نتیجه اش این است که بعداٌ به رنج و دردسر بزرگتری دچار می شوید.

چه کارهایی را قبلاٌبه تعویق انداخته اید که امروز باید به آنها رسیدگی کنید؟ صورتی از این کارها را تهیه کنید و آنگاه به پرسشهای زیر، پاسخ دهید.

1 – چرا تاکنون این کار را انجام نداده ام ؟ قبلاٌ چه رنجهایی را به انجام این کار ، نسبت داده ام ؟

2 – این الگوی منفی ، تاکنون چه سودی برایم داشته است ؟

3 – اگر اکنون این رفتار را تغییر ندهم در آینده به چه قیمتی برایم تمام خواهد شد و چه احساسی خواهم داشت؟

4 – اگر هر یک از این کارها را اکنون انجام دهم ، چه فواید و لذتهایی برایم در پی خواهد داشت؟

شاید تاکنون برایتان اتفاق افتاده باشد که پس از انجام کاری، با خود گفته اید ( چطور چنین اشتباه احمقانه ای را مرتکب شدم؟!) و یا برعکس ، کاری را انجام داده و سپس فکر کرده اید ( عجیب است! چگونه به انجام چنین کاری موفق شدم؟)

چه عاملی سبب می شود که عملکردمان بد، و یا برعکس عالی باشد؟ این موضوع، ارتباط چندانی با توانائیمان ندارد، بلکه این حالت روحی و یا جسمی ما درهر لحظه است که باعث می شود افکار، اعمال، احساسات و یا عملکردهایی از ما سر بزند. اگر راز دستیابی به حالات روحی و عاطفی نیرومند را دریابید، واقعاٌ می توانید دست به کارهای شگفت آوری بزنید. اگر در حالت صحیح روحی باشید،بدون اینکه ظاهراٌ کوششی به عمل آورید، افکار و نظرات تازه ای در ذهنتان جریان می یابد.

اگر همه روزه در شرایط بالای روحی و فکری بودید، چه کارهایی را می توانستید انجام دهید؟

فرهنگ جامعه ، صورتی از چیزهای مطلوب را به همه ما فروخته است . به ما آموخته اند که روزی ، پس از آنکه همه وقایع به شکل صحیحی اتفاق افتادند، سرانجام خوشبخت خواهیم شد. هنگامی که همسر شایسته خود را یافتیم ...هنگامی که بقدر کافی پول بدست آوردیم... هنگامی که از نظرجسمی در سلامت کامل بودیم... هنگامی که فرزندانی داشتیم...هنگامی که بالاخره بازنشسته شدیم.

حقیقت آن است که آنچه بدست می آوریم، احساس خوشی و رضایت را در ما به وجود نمی آورند،مگر آنکه یاد بگیریم که حالت ذهنی خود را بسرعت عوض کنیم .از این گذشته ، شما این چیزها را برای چه می خواهید ؟ آیا غیر ازاین است که به اعتقاد شما همسر دلخواه ،فرزند،پول و غیره سبب می شود که احساس بهتری پیدا کنید ؟ اما سرانجام ، پس از آنکه به چیزهایی که می خواهید ،رسیدید، چه کسی احساستان را بهتر می سازد؟ البته خودتان چنین می کنید.

پس چرامنتظرید ؟هم اکنون این کار را انجام دهید!

آیا می دانید چگونه باید حال خود را بهتر سازید ؟ آیا امکان دارد کاری کنید که هم اکنون احساس خوشبختی کامل، هیجان و شوروشوق کنید؟ مسلم است! کافی است که مرکزتوجه خود را تغییر دهید.

آیا بخاطر می آورید که زمانی ، کار بزرگی انجام داده و خود را سرفراز و موفق احساس می کرده اید ؟ آن حالت را بطور روشن و زنده و با تمام جزئیات ، در نظر مجسم کنید ... صداهایی را که شنیده اید به خاطر آورید... ضربان قلب خود را احساس کنید! مانند همان زمان نفس بکشید ، همانطور قیافه بگیرید، و بدن خود را مانند آن موقع به حرکت در آورید . آیا، هیچ هیجانی در خود احساس نمی کنید؟ آیا ممکن است هروقت که دلتان بخواهد همین احساس رادر خود ایجاد کنید؟

در زندگی ، برای درک و تجربه هر چیزی راههای گوناگونی هست . روح ما، مانند گیرنده ای است که می تواند برنامه های شاد یاغم انگیز مختلفی را پخش کند . در هر لحظه، می توانیم دچار هر نوع احساسی که مایلیم ، بشویم. کافی است که کانال صحیح را بگیریم . این کار چگونه امکان پذیر است ؟ برای تغییر فوری روحیه ، دو راه وجود دارد. راه اول آن است که ذهن خود را به چیزدیگری متوجه کنیم.

به یکی از درخشانترین لحظه های ز ندگی خود فکر کنید. با بخاطر آوردن آن چه احساسی پیدا می کنید؟ذهن خود را می توانید متوجه چه چیز هایی دیگری بکنید تا احساسی خوشایند و حالی خوب پیدا کنید؟

برای تغییر فوری حالت روحی ، راه دومی هم هست که فردا به آن می پردازیم.

تغییر مرکز توجه ، فقط یکی از راههای تغییر روحیه است . راه سریعتر و مؤثرتری هم هست و آن استفاده از شیوه های جسمانی و یا به اصطلاح ، فیزیولوژیکی است. بیشتر مردم، هنگامی که از روحیه خود ناراضی هستند و می خواهند حال بهتری پیدا کنند ، به الکفل، غذا، سیگار، خواب، یا مواد مخدر متوسل می شوند.بعضی ها هم راههای مثبت تر نظیر رقص، آواز، ورزش و یا عشقبازی را انتخاب می کنند.

هر یک از حالات روحی، با تغییرات جسمانی مشخصی همراه است. افراد افسرده چه قیافه ای دارند؟ شانه هاشان فرو افتاده وسرشان پائین است. بطور کم عمق نفس می کشند . عضلات چهره شان شل و قیافه شان بی تفاوت است . برعکس در مواقعی که شاد و سر حال هستیم ، شانه هامان بالا است و حالت طبیعی دارد . سرمان را بالا نگه می داریم و بطور کامل نفس می کشیم . می توانیم آگاهانه این تغییرات رادر جسم خود به وجود آوریم و بلافاصله حالت روحی دلخواه را در خود ایجاد کنیم.

بعضی ازکارهای بسیار ساده، ممکن است نتایج بسیار بزرگی داشته باشد. اگر می خواهید حالت سرگرم کننده ای در خود ایجاد کنید که نتایج دور از انتظاری هم داشته باشد تمرین زیر را انجام دهید:

خود را مقید کنید که در هفت روز آینده روزی پنج بار و هر بار روزی یک دقیقه در مقابل آینه قرار بگیرید و فقط نیش خود را گوش تا گوش به لبخند باز کنید. این کار، ممکن است در ابتدا کمی احمقانه به نظر برسد، اما وقتی روزی چند نوبت این عمل را تکرارکنید، سلسله اعصابتان به طورمداوم تحریک می شود تا احساسی از شادمانی، بی خیالی، شوخی و سادگی را در شما ایجاد کند. مهمترآنکه خود را نسبت به ( حال خوب)داشتن شرطی می کنید و عادت شادمانی جسمی را در خود بوجود می آورید. پس هم اکنون یک دقیقه وقت صرف کنید و این کار را محض تفریح انجام دهید!

سن شخص، چندان به گذشت زمان بستگی ندارد، بلکه بیشتر به طرز فکر و وضع جسمی او مربوط است. خیلیها هستند که سالهای زیادی را پشت سر گذاشته اند ، اما هنوز شلنگ انداز راه می روند و افکارشان هم هنوز خشک و غیر قابل انعطاف نشده است.

به عنوان مثال، در روزهای بارانی وقتی اشخاص مسن به گودال پر از آبی می رسند، نه فقط آن را دور می زنند، بلکه در تمام آن مدت شکوه وشکایت می کنند و غر می زنند!

برعکس، کودکان ( وآنان که هنوز دلشان جوان است ) به میان آب می پرند ، آب را به اطراف می پاشند و خوش می گذرانند .

(گودال)های زندگی را وسیله شادمانی قرار دهید. هنگام راه رفتن ، پاهاتان حالت فنری داشته باشد و لبخندرا فراموش نکنید . به خوشرویی، شیطنت و سر زندگی اهمیت بدهید. شما انسان زنده ای هستید!

برای احساس خوب داشتن، به هیچ علت و دلیلی نیاز نیست!

برای اینکه زندگی پر مایه تری داشته باشیم ، بهترین راه، این است که دامنه عواطف و احساسات خود را وسعت دهیم. در هفته ای که گذشت ، دچار چند نوع عواطف و احساسات گوناگون شده اید؟ آنها را یادداشت کنید.

اکنون عواطفی را که نوشته اید ، بررسی کنید. اگر تعداد آنها از 12 کمتر است، چند احساس دلپذیر را به آنها بیفزایید. بعضیها از میان هزاران احساسی که می توانندداشته باشند، فقط چند مورد را تجربه کرده اند!

توجه داشته باشید که فقط با تغییر مرکز توجه و یا تغییر حالت جسمانی، می توانید قلمرو عواطف خود را گسترده تر کنید. یکی از عواطف مثبت ودلپذیر را بطور دلخواه انتخاب کنید. طوری بایستید ، حرکت کنید، قیافه بگیرید و سخن بگوئید که گویی دچار آن احساس هستید . از تغییری که بلافاصله در روحیه واحساستان پیدا می شود لذت ببرید!

شاید برایتان اتفاق افتاده باشد که زمانی از خشم ، دیوانه شده و یا احساس درماندگی و گرفتاری کرده باشید و اکنون که به گذشته خود می نگرید، از اینکه بخاطرچه چیزهایی از جا در رفته اید خنده تان بگیرد.همه ما این جمله قدیمی را از دیگران شنیده ایم که ( یک روز، به یاد رفتار امروزت می افتی و خنده ات می گیرد ). یکی از استادان من به نام ریچارد بندلر یک بارگفت ( چرا صبر کنیم؟ چرا همین حالا خنده مان نگیرد؟)

این کار را همین امروز امتحان کنید . به چیزی بخندید که قبلاٌ آنرا تحمل ناپذیر و عذاب آور می دانستید . آیا احساس نمی کنید که اوضاع برایتان قابل تحملتر شده است ؟

همسر شما قرار است تاکنون به منزل برگشته باشد؛ اما دیر کرده است . چه فکری می کنید؟ نتیجه می گیرید که به وقت شناسی اهمیت نمی دهد ؟ نگران می شوید و فکر می کنید که در بین راه، تصادف کرده است ؟ یا تصور می کنید که بین راه توقف کرده است تا برایتان هدیه ای بخرد؟

احساسات ما بستگی به این دارد که فکرمان رامتوجه چه چیزی بکنیم . و نوع احساسمان به شدت بر عملها و عکس العملهای ما اثر می گذارد . بجای اینکه فوراٌ نتیجه گیری کنید،

همه اطراف و جوانب را بسنجید و حالات ممکن را در نظر بگیرید . آنگاه توجهتان رابه حالتی جلب کنید که شما و اطرافیانتان را نیرومندتر سازد.

برای درک نیروی تمرکز و توجه ، بهترین مثالی که می توان ذکر کرد ، مسابقات اتومبیلرانی سرعت است . وقتی اتومبیل شما منحرف می شود و به سوی دیواره می رود، عکس العمل طبیعی معمولاٌ این است که خواستان را به دیواره جمع می کنید تا باآن برخورد نکنید . اما اگر توجهمان را به چیزی جلب کنیم که از آن وحشت داریم ، بطور قطع همان بلائی از آن می ترسیم ، به سرمان می آید .مسابقه دهندگان حرفه ای می دانند که به هر طرف توجه کنند ، اتومبیل بطور نا خواسته به همان طرف منحرف می شود. به این جهت این رانندگان که دائماٌ جانشان در خطر است سعی می کنند به محض مواجه شدن با این خطر،بجای نگاه کردن به دیواره ، به جاده اصلی توجه کنند .

در زندگی نیز بیشترمردم بجای چاره اندیشی ، به بلاهایی فکر می کنند که نمی خواهند به سرشان بیاید. اگر با ترسهای خود مبارزه کنید ، ایمان و توکل داشته باشید و نیروی تمرکز خود راتحت انضباط در آورید، اعمالتان بطور طبیعی شما رابه مسیر صحیح هدایت خواهد کرد. اکنون ترس را رها کنید و به چیزهایی توجه نمائید که واقعاٌ طالب آن هستید ولیاقت آنرا دارید.

حرکت ، شور می آفریند. اگر یک روز دلتان نخواست که به پیاده روی یا دوآهسته بپردازید، چه مانعی دارد که برای نرمش صبحگاهی و جست وخیز، از منزل خارج شوید ؟ این حرکات ، اثر نیرومندی بر تغییر روحیه دارد، زیرا:

1 – نرمش و جست وخیز ، ورزشی عالی است.

2 – فشاری که بر بدن وارد می کند ، کمتراز فشاری است که در هنگام دویدن بر بدن وارد می شود.

3 – در هنگام جست وخیز، نمی توانید از لبخند خودداری کنید.

4 – رانندگان اتومبیلها نیز با دیدن شما لبخند می زنند و سرگرم می شوند.

مؤثرترین اه کنترل نیروی تمرکز، استفاده از پرسش است. هر سؤالی که از خود بکنید، مغز پاسخی برای آن پیدا می کند. به عنوان مثال، اگر بپرسید ( چرا فلانی از من سوء استفاده می کند؟)بی اختیار ذهنتان متوجه مواردی می شود که آن شخص ، سرتان را کلاه گذاشته است، خواه اصلاٌ این موضوع حقیقت داشته یا نداشته باشد. اما اگر بپرسید ( چگونه می توانم این مشکل را رفع کنم ؟ ( بدون تردید به پاسخهایی می رسید که نتیجه اش برداشتن قدمهای مثبت است.

پرسش صحیح ، داری نیرویی است که نمونه آن را می توان در شرح حال یک کودک کتک خورده یافت . این کودک که در یک نزاع دبستانی ، از کودک بزرگتر از خود کتک خورده بود ، به منظور انتقام، تفنگی به چنگ آورد و به تعقیب آن کودک قلدر پرداخت .

اما درست در لحظه ای که میخواست ماشه را بکشد به خودآمد و از خود پرسید ( اگر ماشه را بکشم چه اتفاق می افتد؟) ناگهان تصویری از زندان و بلاهایی که ممکن است بر سرش بیاورند در نظرش مجسم شد . لوله تفنگ رابه طرف درختی گرفت و به آن شلیک کرد.

این پسر بوجکسون بود . یک انحراف توجه، یک تصمیم سنجیده و ناشی از مقایسه رنج و لذت ، باعث شد پسری با آینده ای نا معلوم ، به یکی از بزرگترین قهرمانان ورزشی مبدل شود.

امروز، چه پرسشهای زندگی سازی می توانید از خود بکنید؟

آیا کسی تاکنون به شما گفته اتکه ( آینده تان درخشان است؟) از شنیدن این گفته چه احساسی پیدا کردید؟ اگر می گفتید که آینده تان تاریک است چطور؟ممکن است به شما بگویند ( نظرات شما به گوش خوش می آید) و یا ( طرح ما فریاد می زند که باید اصلاح شود ). ممکن است درباره کسی گفته باشید( از دیدنش چندشم می شود.) و یا ( رفتارش واقعاٌ سرد است. )

هر دسته از این کلمات، تاثیری متفاوت بر روی افراد دارد. کسانی که معمولاٌ از آینده روشن یا تاریک ، سخن می گویند، از تعبیرات بصری استفاده می کنند. بعضی ها به علائم شنیداری حساسترند،( به گوش خوش می آید. فریاد می زند) و بعضی هم برای بیان مقصود از کلماتی استفاده می کنند که به حس لامسه مربوط است( چندشم می شود. واقعاٌ سرد است.)

توجه شما معمولاٌ به کدامیک از این سه حس ، بیشتر است؟

بعضیها برای بهبود حالت روحی خود به سیگار، الکل، پرخوری، سوء استفاده از کارتهای اعتباری و یا راههای منفی دیگر پناه می برند . آیا راههای سالمتری هم برای ایجاد روحیه وجود دارد؟ چند دقیقه در این باره فکر کنید.

1 – برای اینکه رنجها را از خود دور کنید و احساسات لذتبخشی را جایگزین آنها سازید چه شیوه های مثبتی را می دانید؟ آنها را روی کاغذ بیاورید.

2 – راههای تازهای راکه قبلاٌ از آنها استفاده نکرده ای و به نظرتان مؤثر می آیند به آنها اضافه کنید. دست کم 15 شیوه را برای رفع دلتنگی ذکر کنید و چه بهتر که تعداد آنها را به 25 و یابیشتر برسانید . این تمرینی است که می توانید آنرا بارها تکرار کنید تا سرانجام صدها راه سالم برای تغییر روحیه کشف نمائید.

هنگامی که در بزرگراه رنج و دلتنگی ، به مقصد شادی و لذت سفر می کنید، به کشف راههای گوناگون و مثبتی بپردازید که مناظر اطراف را دلپذیر سازد. بعضی از این راهها را آزمایش کنید:

آهنگهای مورد علاقه خود را زمزمه کنید ... به مطالعه چیزی بپردازید که مطالبش را بتوانید بکار بندید... به تماشای یک فیلم کمدی و یا برنامه شاد تلویزیونی بپردازید و بخندید... چند طول استخر را شنا کنید ... از صرف غذا با افراد خانواده، یا یکی از دوستان لذت ببرید... مدتی در وان آب گرم، استراحت کنید... به خلق چند نظریه تازه بپردازید... با فرد تازه ای آشنا شوید... لطیفه های بی مزه ای برای دوستان خود تعریف کنید و بدانید که باز هم شما را دوست خواهند داشت... با همسر خود ، گرم و صمیمانه گفتگو کنید .

هم اکنون یکی از راههای بالا را انتخاب و امتحان کنید!

آموزش ساختن بد ترین وآزاردهنده ترین ویروس در دنیا بلاستر

عبدالمجید حوت — Fri, 09 Jul 2010 19:36:56 GMT

آموزش ساختن بد ترین وآزاردهنده ترین ویروس در دنیا

Blastr&saser)

1. روی دسک تاپ رایت کلیک کنید وازگزینه ی new - text document را انتخاب کنید.

2. حالا وارد text document شوید ودر آن عبارت زیررا تایپ کنید.

cpu_567hjkblaster

3. بعد از سیو کردن آنرا rename کرده و اسمی برایش انتخاب کنید.

حالا اگه فایل رو اجرا کنید باید فاتحه ی cpu رو بخونین.

مادرم عزیز دلم

عبدالمجید حوت — Sun, 13 Jun 2010 08:17:45 GMT

از شبنم عشق خاک آدم گل شد

صد فتنه و شور در جهان حاصل شد

صد نشتر عشق بر رگ روح زدند

یک قطره از ان چکید و نامش دل شد

مادرم می خوام از اونچه توی دلم نسبت به تو احساس می کنم ، بنویسم. یعنی می تونم؟!

من می خوام بابت خیلی چیزا ازت تشکر کنم ، و بابت چیزهای بیشتری از تو معذرت بخوام.

ازت تشکر می کنم که . . .

از شبنم عشق خاک آدم گل شد

صد فتنه و شور در جهان حاصل شد

صد نشتر عشق بر رگ روح زدند

یک قطره از ان چکید و نامش دل شد

مادرم می خوام از اونچه توی دلم نسبت به تو احساس می کنم ، بنویسم. یعنی می تونم؟!

من می خوام بابت خیلی چیزا ازت تشکر کنم ، و بابت چیزهای بیشتری از تو معذرت بخوام.

ازت تشکر می کنم که وسیله ای شدی ، تا وجود یابم. جسم و روحم از وجود عزیزت شکل گرفت. من که جنینی بی چیز بودم ، نفست گرمم کرد و آهنگ دلنواز قلبت ، موسیقی آرام بخشم شد. احساست نسبت به فرزندی که در رحم داشتی از همان اول ، عشق و محبت را برایم ترجمانی شیرین بود. من و تو یکی بودیم. و پسوندی که به اسمت اضافه شد:" مادر باردار"

من از اول باری افزوده بر وجودت بودم. شاید تصور می شد که این مادر روزی بارش را زمین خواهد گذاشت ، اما تو هرگز این کار را نکردی. من همیشه بار تو و تو همیشه یار من بودی.

روزهای بارداریت ، راحتی وجودت ، رعایت وجودی بود که با خود حمل می کردی. تا فرزندت متولد شد.

ازت تشکر می کنم. که مرا متولد کردی و گفتند که فارغ شدی . ولی هرگز تو از من فارغ نگشتی. باز مرا در روی سینه خود قرار دادی و گفتی فرزندم بنوش از شیره وجودم و بشنو صدای مهربان قلب مادرت را ، قلبی که با خود محبت و عشق را زمزمه می کند و من شیرینی زندگی را با نوازشهایت حس کردم. نوازشهایی که بدون هیچ چشمداشتی بود. تو پذیرش غیر مشروطی نسبت به من روا داشتی. نوزادی بودم سست ، که هیچ خاصیتی نه برای خودم و نه برای تو داشتم. ولی تو را چون فرشته مهربانی آفریده بودند که لذت خود را در رنج نگهداری من دنبال می کردی. خواب نوشین سحرت را پیش رخ بی رمق من ، درنیم شبان ذبح می کردی. گویی که دیگر قصد نداری آرامشت را بازیابی ، گویی که آرامشت ، آرامش وجودی شده است که تو آن را فرزند خود خواندی.

ازت تشکر می کنم که زبانم را گشودی به مهر ، و سخنان دلنوازم آموختی .

ازت تشکر می کنم. که با اشکهایم گریستی و با خنده هایم ، خندیدی.

تو مرا در عین وابستگیم به وجود عزیزت، شخصیتی جداگانه دادی و مرا مشوق استقلال بودی.

تو که ریشه من بودی و وجودم ، چنان مرا جلوه دادی و خود را نادیده گرفتی که فراموش شدی.

ازت تشکر می کنم. که معنی زندگی را در گرمابخشی وجودت ، به من آموختی.

مادرم تو وجود منی، و هرگز نمی توانم تشکر گوی وجود خودم باشم ، آنطور که باید و شایسته.

تو واسطه آفریدن منی ، و من نه از آفریدگار و نه از واسطه او نتوانم که تشکری شایسته کنم.

و اما از تو معذرت می خواهم

ازت معذرت می خواهم که نشناختمت آنطور که هستی.

پنداشتم که با دسته گلی ، یا هدیه ای قدرشناسی ام را به تو نشان می دهم و این اشتباهی بزرگ بود.

تو مرا می خواهی ، تو وجودم را می طلبی ، چونکه از وجودت هستم. تو نیازمند گل و شیرینی و هدیه نبودی. تو دوست داشتی که تعلقی که به هم داریم ، برایم روشن باشد.

تو دوست داری که خود را از تو جدا حس نکنم.

تو دوست داری که بدانم وجودمان و روحمان یکی بوده است .

از تو پوزش می خواهم که محبتم فیزیکی شد و در هدیه ای خلاصه شد.

لبخند گرمم را برایت عیان نکردم.

توجه بی واسطه و بی شرط خود را برایت به ظهور نرساندم.

کثرت بارهایی که بر خود تحمیل کردم ، موجب فراموشی یار دیرین مادرم – آن تجلی مطلق عشق – شد.

و امروز تو باز هم غریبی و تنها. در اوج سرو صداهایی که به اسم مادر می شود باز تو در چشمهایم می نگری تا شاید گرمای محبت فرزندت را ببینی. در کلامم دقت می کنی تا عطش قدرشناسی فرزندت را با لبخندت سیراب کنی.

تو امروزهم که خسته تر از گذشته ای ، در پیش فرزند جوانت بر می خیزی و لیوانی آب خنک به دستانش می دهی. و این استعاره را می فهمم که می گویی: " فرزندم تو همیشه تشتنه وجود مادرت هستی".

مادرجونم منو ببخش که فراموش کردم ؛ تو قبل از اینکه مادرم باشی ، یک زن هستی و قبل از اینکه یک زن باشی ، یک انسانی شریف هستی. تو هزاران رسالت انسانی به جز مادری من بر عهده داری.

پس من اگر بخواهم که امروز قدر تو را بدانم باید قدر زن بودن تو را نیز بشناسم و پیشتر از آن نیز، باید به انسان ارزش نهم.

چگونه می توانم عاشق انسان نباشم ولی مادرم را دوست داشته باشم.

مادری؛ تنها یکی از رسالتهای انسانی به نام زن است. و من اگر بخواهم از تو مادر نازنینم تشکر کنم باید از همه خوبیهایت – نه فقط از مادریت – تشکر کنم.

و وقتی تو مادر خوبم را می بینم و شناخت خود را توسعه می دهم ، می بینم که تو همسر خوبی برای پدرم ، خواهری برای برادرت ، و دوستی خوب برای دوستانت ، شاگرد خوبی برای معلمت ، همیسایه وظیفه شناسی نسبت به همسایگان و شهروند محترمی برای همشهریهایت بوده ای.

و اکنون اگر بخواهم که همه خوبیهایت را بر شمرم پایانی نیست و اگر بخواهم از اصل وجودت تشکر کنم ، باید از همسری خوبت ، از خواهری مهربانانه ات و از همه رسالت هایت تشکر کنم.

خلاصه اینکه اگر بخواهم قدر مادر را بدانم ، باید قدر همسرم ، قدر دخترم ، قدر ناموسم و قدر جنس زن و در نهایت قدر و عظمت انسان را بشناسم و احترام بگذارم.

پس مادرم تو با همه انسانها بلکه بالاتر تو با همه آفرینش یکپارچه ای و اگر بخواهم که تو را قدر بدانم باید هستی را قدر بدانم و "هستی بخش" را بپرستم که وجودم و وجودت را با عشق عجین کرد و آفرید.

پس من امروز و روزهای دگرتو را فراتر از روز زن و فراتر از هدیه ها و کادوها می نگرم

من تو را و خود را یکپارچه با هستی می بینم. و وظایفم و رسالتم را نسبت به تو و خودم و هستی به جا خواهم آورد تا وجودت را به واقع قدرشناس باشم.

مادرم شبنم گلبرگ حیات

پدرم عطر گل یاس بقاست

مادرم وسعت دریای گذشت

پدرم ساحل زیبای لقاست

مادرم آئینه حجب و حیا

پدرم جلوه ایمان و رضاست

مادرم سنگ صبور دل ما

پدرم در همه حال کارگشاست

مادرم شهر امیداست و هنر

پدرم حاکم پیمان و وفاست

مادرم باغ خزان دیده دهر

پدرم برسرما مرغ هماست

مادرم موی سپید کرده زحزن

پدرم نقش همه خاطره هاست

مادرم کوه وقار است و کمال

پدرم چشمه جوشان عطاست

نمی ذارم

عبدالمجید حوت — Fri, 06 Nov 2009 08:38:37 GMT

نمی ذارم تو رو از من بگیرند حتی تو عالم عکس و نقاشی

رو پیشونی سر نوشتته تو فقط مال خودم باشی

نمی ذارم که تو رو به دزدنت جای تو فقط رو چشای منه

توی فال من فقط اسم توه کسی که چشاش مپ تو روشنه

نمی ذارم اینهمه خاطرمون پنهونی کنج یه خورجین بمونه

قسمت طالع تو سفر بشه واسه من به درد سنگین بمونه

نمی ذارم اونا که کم عاشقن من واز خیال تو جدام کنن

نمی ذارم تو بری که آدما همشون با سرزنش نگام کنن

نمی ذارم توی خلوتت کسی بیاد و با تو دی بده

اون باید لذت این دس دادنو به من و خاطره تو پس بده

نمی ذارم کسی جز خودم یه روز با تو و با رویاهات کنار بیاد

تازه از تولد تو حق داره توی هر پس کوچه ای بهار بیاد

نمی ذارم که نوازش کسی شب ناز مژه هاتو خراب کنه

نمی ذارم خونه ارزومو کسی با اومدنش خراب کنه

نمی ذارم یه غریبه با نگاش پادشاه دل بی ریات بشه

نمی ذارم به بهونه کسی عشق و دنیای منو یادت بره

تو یه عمره دیگه زیبای منی با یه دنیا اعتماد و خاطره

ترس رفتنت دیوونه م می کنه ولی این دیوونه که کاره ای نیست

زیبا چش به رات می مونم همیشه تنها دل خوشیم اینه چاره ای نیست

مصاحبه سنی آنلاین با مولانا عبدالحمید

عبدالمجید حوت — Wed, 30 Sep 2009 17:16:19 GMT

سنی آنلاین: چه توصیه‌ای به جامعه اهل‌سنت دارید؟

مولانا عبدالحمید: : توصیه ما به جامعه اهل‌سنت به ویژه استان آن است که یکپارچگی خود را حفظ کنند و حقوق خود را از راه قانون مطالبه نمایند. در مسایل مذهبی استقلال مذهبی خود ر حفظ کنند و در مسایل مذهبی دیگران دخالت نکنند. از لحاظ قانونی کسی حق دخالت در مسایل مذهبی را ندارد. توصیه دیگر بنده به اهل‌سنت این است که به الله تعالی رجوع کنند و از بی‌نمازی، گناهان و کوتاهی‌ها توبه کنند و رابطه خود را ب خداوند اصلاح نمایند و حق دیگران را ادا کنند. -
سنی آنلاین: به دنبال تشدید فشارهای مذهبی و سیاسی بر اهل سنت در ایران و تخریب حوزه علمیه امام ابوحنیفه زابل، گفتگویی را با مولانا عبدالحمید: ؛ امام جمعه اهل سنت زاهدان و ریاست محترم شورای هماهنگی مدارس اهل سنت انجام دادیم. در آغاز این گفتگو علت حادثه دلخراش تخریب حوزه علمیه امام ابوحنیفه را از ایشان جویا شدیم.

سنی آنلاین: چه توصیه‌ای به جامعه اهل‌سنت دارید؟

مولانا عبدالحمید:تخریب این حوزه نمی‌تواند دلیل دیگری به جز تنگ‌نظری، کوته بینی و عدم تحمل فعالیت‌های فرهنگی و مذهبی که حق مردم اهل‌سنت سیستان و بلوچستان است، داشته باشد. برخی این مسأله را عنوان کردند که چون حوزه امام ابوحنیفه عظیم آباد در کنار جاده ترانزیتی و بین المللی قرار دارد و از نظر عموم قابل مشاهده است، قابل تحمل برای بعضی از متعصبین نیست. این‌گونه برخوردها تبعات بسیار نامناسبی دارد و موجب افزایش تنش بین مردم و اوجگیری تعصبات مذهبی می‌شود. تخریب مسجد ی مدرسه که از اماکن مقدس و متعلق به یک مذهب هستند و مسایل، احکام و اعتقادات مذهبی در آن تدریس می‌شوند، برای مردم قابل توجیه نیست و امری برخلاف وحدت است، روابط دوستانه و محبت میان شیعه و سنی را خدشه‌دار می‌کند و این ذهنیت را به وجود می‌آورد که چون حکومت مذهبی ایران، شیعه است نمی‌تواند برادران اهل‌سنت خود را تحمل کند. پیامد دیگر این برخوردها شادی دشمنان و ایجاد تفرقه میان مسلمانان خواهد بود. بارها استکبار جهانی مدعی شده است که برای ایجاد اختلاف و براندازی نیازی به سرمایه‌گذاری در ایران نیست و زمینه این مسایل از طریق چنین برخوردها و مشکلاتی فراهم است.

سنی آنلاین: آیا پس از تخریب حوزه امام ابوحنیفه، اقدامی جهت پیگیری این موضوع از سوی مسئولان انجام شده است؟

مولانا عبدالحمید:متاسفانه ما شاهد اقدامی در این مورد نبوده‌ایم و چندان به حل این مسأله خوش‌بین نیستیم. با این حال اگر باز هم مسئولین بیاندیشند و راه حل معقولی برای حل این مسأله ارائه کنند ودغدغه جامعه اهل‌سنت را برطرف نمایند، التهاب موجود کاهش خواهد یافت و از تنش جلوگیری خواهد شد. در این زمینه چه تخریب و چه حل این مشکل، نمایندگی رهبری که تصمیم‌گیرنده هستند نقش بسزایی دارند. چون م نمی‌خواهیم کینه و عداوتی بر جای بماند مایلیم این مشکل حل شود و آرامش به جامعه بازگردد.

سنی آنلاین: از سرنوشت طلاب و مدرسین حوزه چه اطلاعی در دست است؟

مولانا عبدالحمید: : سرنوشت طلاب ومدرسین هنوز مشخص نیست. اکنون 500 طلبه برادر و 300 نفر خواهر و حدود 60 نفر از اساتید و کارکنان مدرسه، آواره و سرگردان هستند، اگر چه در حال حاضر طلاب تعطیل هستند اما عده زیادی در کلاس‌های حفظ و دوره‌های صرف و نحو و کلاس‌های تابستانی شرکت کرده بودند، همه منتظرند تا تکلیفشان مشخص شود و از سرگردانی و آوارگی نجات یابند.

سنی آنلاین: نظرتان در مورد بازداشت مولانا احمد چیست؟

مولانا عبدالحمید: : مولانا احمد شخصی هستند که تقریبا بیشتر زندگی خود را برای خدمت به مردم وقف کرده و علاوه بر تدریس که از مدرسان بسیار خوب حوزه می‌باشند، مسئولیت حل وفصل اختلافات مردم و ریاست شورای حل اختلاف حوزه را بر عهده دارند و دراستان چهره شناخته شده‌ای می‌باشند. ایشان مهارت ویژه‌ای در داوری و صلح و سازش دارند و با توجه به مشغله زیاد و گرفتاری‌های بنده، بیشتر کارهای داوری و مشکلات مردم را حل وفصل می‌کنند و از آنجایی که شخص قانونمداری هستند، همه مسایل را رعایت نموده و بر خلاف قانون قدمی برنداشته‌اند. ایشان از طرف بنده در برخی جلسات اداری شرکت می‌کردند و کوچکترین نقطه ضعفی ندارند. پرونده ایشان از آیینه هم صاف‌تراست. ابتدا ایشان را احضار و سپس بازداشت کردند و اظهار داشته‌اند که باید تعهد بدهند که طلاب خارجی از این پس در این مدرسه ثبت‌نام نشوند تا ایشان آزاد شوند. در این باره باید بگویم که؛ طلاب خارجی فقط در حوزه علمیه دارالعلوم نیستند و در مدارس دیگر نیز طلابی از تاجیکستان و افغانستان با توجه به حضور مهاجرین افغانی در ایران حضور دارند. این امر پدیده مرسومی در همه کشورها است. در کشورهای عربی که سبک مدارس تغییر کرده و به دانشگاههای اسلامی تبدیل شده‌اند از جمله در سوریه، امارات، مصر، و دانشگاههای مدینه منوره، مکه مکرمه و ریاض، طلاب از تمام کشورهای اسلامی حضور دارند. در کشورهایی نیز که به سبک سنتی اداره می‌شوند مانند؛ پاکستان و هندوستان جذب طلاب خارجی یک افتخار محسوب می‌شود. زمانی‌که بنده به مرکز جهانی اسلامی در قم رفتم و با مدیر آنجا صحبت کردم، ایشان گفتند: حدود ده هزار طلبه خارجی دارند و طبق بررسی‌های ما اکثر آنها اهل‌سنت هستند. در حوزه امام خمینی و دیگر حوزه‌های علمیه در قم طلاب خارجی به کثرت وجود دارند و گاهی که ما به قم می‌رویم این تصور پیش می‌آید که ما در یک کشور آفریقایی قرار داریم، چون طلاب سیاه‌پوست زیادی در خیابان‌ها مشاهده می‌شوند و طلاب تاجیک نیز در قم درس می‌خوانند. بنابر این نباید سیاست‌های نظام با شهروندانشان تا این حد متناقض و دوگانه باشد. وقتی در قم برای تحصیل طلاب خارجی مجوز داده می‌شود م نیز باید این اجازه را داشته باشیم. ما اهل‌سنت و ایرانی هستیم و طلاب خارجی نیز اهل‌سنت هستند، از لحاظ فقهی بیشتر طلاب آسیای میانه حنفی هستند و در حوزه ما فقه حنفی را می‌آموزند، و ما برای آموزش این طلاب اولی‌تر هستیم. طلابی که در اینجا حضور دارند به دعوت ما در راهپیمایی روز قدس، 22بهمن و....و جلسات هفته وحدت که با حضور مسئولین برگزار می‌شود شرکت می‌کنند و مبلغ فرهنگ ایرانی در کشورهای خارجی می‌شوند. ما بارها گفته‌ایم حضور طلاب خارجی برای آموزش در اینجا به نفع نظام است و آنان خود را مرهون احسان ایرانی می‌دانند. بسیاری از آنان در یک نظام کمونیستی(شوروی سابق) زندگی کرده و اکنون برای فراگیری قرآن و دین نزد ما آمده‌اند و هیچ هدف دیگری ندارند. کار ما صرفا کار فرهنگی و راه م راه اعتدال است و در مسیر تقریب حرکت کرده‌ایم. اگر ما کسانی را که برای کسب علم آمده‌اند اخراج کنیم، پاسخ خدا را چگونه خواهیم داد؟. در طی این 5-6 سال که ما پیگیری کرده‌ایم حتی به یک نفرهم مجوز نداده‌اند. ما در پی جنجال و هیاهو نیستیم و اگر مجوز به طلاب خارجی داده شود، ما متعهدیم که حتی یک نفر را بدون مجوز ثبت‌نام نکنیم. بر اساس آماری که ما داریم حدود سی هزار نفر طلبه خارجی در ایران حضور دارند، حال در کل استان حداکثر 50 یا 60 نفر طلبه خارجی هستند که ما می‌گوییم برای تحصیل آنها مجوز صادر شود. زیرا آنان با گذرنامه و ویزای موقت می‌آیند، ام ویزای تحصیلی ندارند. ما امیدواریم که این مشکل - إن شاءالله- به زودی حل شود. ما همکاران خود را می‌شناسیم و در مورد مولانا احمد یقین داریم که ایشان از دیدگاه ما هیچ پرونده‌ای ندارند. ما امیدواریم که به زودی آزاد شوند و به آغوش جامعه بازگردند. آزادی این‌گونه افراد به نفع جامعه است و بازداشت آنان برای نظام سودی ندارد.

سنی آنلاین: اخیرا فشارهای مذهبی بر اهل سنت شدت گرفته است. این فشارها چه پیامدهایی دارد و موضع شما در قبال آنها چیست؟

مولانا عبدالحمید: ما شهروندان نظام هستیم و آنچه حق ما است و قانون برای ما مشخص کرده است باید به ما داده شود، و آنچه در چارچوب قانون اساسی باشد می‌پذیریم و فراتر از آن چیزی نمی‌خواهیم. قانون به جز در موارد خاص و محدودی از جمله ریاست‌جمهوری که قید مذهب رسمی کشور( شیعه اثنی عشری) را ذکر کرده است، علیرغم اینکه این موارد نیز دارای اشکال و قابل اعتراض بوده و با این حال محترم شمرده شده‌اند، برای همه شهروندان حقوق مساوی قایل شده است. با این وجود بر خلاف انتظار ما فشارهای مذهبی زیادی برما وارد شده و خدا می‌داند که تا چه زمانی ادامه خواهد داشت. م انتظار نداشتیم که به طور مثال نمازهای ما را تحمل نکنند و به ما بگویند که مانند ما نمازتان را جمع کنید و پشت سر ما بطور فرادی نماز بخوانید. طبیعی است که اختلافاتی میان شیعه و سنی وجود داشته باشد و نمی‌توان در محل آنها نماز خواند مگر در موارد خاصی همانگونه که برادران شیعه در سفر حرمین شریفین نماز می‌خوانند. با این وجود باز هم بسیاری از آنان در هتلها، خیابانها و کنار قبرستان بقیع مراسم بزرگی برگزار می‌کنند و نماز می‌خوانند و از سوی حکومت هم منعی برایشان وجود ندارد. در اینجا ما در خیابانها نماز نمی‌خوانیم، بلکه در منازل شخصی خود یا در سالن‌های اجاره‌ای نماز می‌خوانیم زیرا در شهرهای بزرگ اجازه ساخت مسجد به ما نمی‌دهند، در مراکز آموزش نظامی و ... همه باید اجازه داشته باشند نمازشان را با آزادی کامل بخوانند. در بسیاری جاهها بر خلاف قانون مانع برگزاری نمازهای ما از جمله نماز جمعه تهران شدند. در برخی روستاهای بلوچستان که یک خانوار شیعه زندگی می‌کند، مسجد شیعه وجود دارد و مراسم دارند. اهل تشیع در همه مناطق سنی نشین برنامه دارند و هیچ مشکلی برای برگزاری نمازهای یومیه، جمعه و حسینیه ندارند. اهل‌سنت در ایران در این مناطق نیز ب وسعت نظر به آنان کمک کرده و پول و زمین داده‌اند. ما همواره ثابت کرده‌ایم که دید بلند و بردباری بیشتری داریم. اگر ما حاکم بودیم به جرأت می‌گویم برادران شیعه را در حکومت مشارکت می‌دادیم و مایه افتخار ما بود که آنان را نیز وزیر و سفیر خود قراردهیم، و چنان حکومت می‌کردیم که این تصور پیش نیاید که حکومت در دست اهل‌سنت است. اینکه ما نتوانیم نماز یکدیگر را تحمل کنیم به دور از وحدت و برادری است. م زمانی می‌توانیم مدعی وحدت و برادری باشیم که بتوانیم یکدیگر را تحمل کنیم و سعه صدر داشته باشیم. ما امیدواریم مسئولین بیشتر بیاندیشند تا عرصه بر اهل‌سنت بیش از این تنگ نشود. هراس ما از آن است که اگر در ایران تفرقه ایجاد شود، دامنه آن در جهان گسترش می‌یابد. گاهی من به این فکر می‌کنم که در دنیا در همه مسایل، استکبار جهانی بدنام است اما خود ما گاهی در جهت آنها حرکت می‌کنیم و در راستای تفرقه و جدایی از یکدیکر گام برمی‌داریم. هر جا که اهل‌سنت حسینیه ی حوزه شیعه را تخریب کنند، عامل استکبار و تفرقه اهل‌سنت خواهند بود که نتوانسته‌اند برادران شیعه خود را تحمل کنند، و هر جا که شیعیان حوزه یا مسجد اهل‌سنت را تخریب کنند و مانع نماز آنها شوند، عامل استکبار و تفرقه شیعیان خواهند بود. چرا ما کاری را که خود انجام می‌دهیم به دیگران نسبت می‌دهیم. این خلاف عدالت است و امیدواریم این فشارها پایان یابند. در مسایل مذهبی قرا ر نیست ما کوتاه بیاییم. ما مصرانه می‌خواهیم که فشارهای مذهبی هر چه زودتر برطرف شوند و اینگونه نباشد که از یک سو شعار برادری مطرح شود و از سوی دیگر خلاف آن عمل نمایند.« لا إکراه فی الدین» ما در مسایل مذهبی آزاد هستیم و هر کس سلیقه و فتوا و فقه خودش را دارد.

سنی آنلاین: چه توصیه‌ای به جامعه اهل‌سنت دارید؟

مولانا عبدالحمید: توصیه ما به جامعه اهل‌سنت به ویژه استان آن است که یکپارچگی خود را حفظ کنند و حقوق خود را از راه قانون مطالبه نمایند. در مسایل مذهبی استقلال مذهبی خود ر حفظ کنند و در مسایل مذهبی دیگران دخالت نکنند. از لحاظ قانونی کسی حق دخالت در مسایل مذهبی را ندارد. توصیه دیگر بنده به اهل‌سنت این است که به الله تعالی رجوع کنند و از بی‌نمازی، گناهان و کوتاهی‌ها توبه کنند و رابطه خود را ب خداوند اصلاح نمایند و حق دیگران را ادا کنند.

رها

عبدالمجید حوت — Fri, 04 Sep 2009 07:36:51 GMT

رها

دمی فکر رهایی را نکردم
                        خیال آشنایی را نکردم
                                        جدایی را گمان کردم ولیکن
                                                          گمان این جدایی را نکردم

ای کاش می دانستی...

اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

همه چیز را فدایم می کردی

و سال ها برایش گریسته ای.اگر می دانستی که چقدر دوستت دارم

غرورت را... قلبت را... حرفت را...

همه آن چیز ها که در بندت کشیده رها می کردی همه آن چیز ها که یک عمر بخاطرش رنج کشیده ای

سرزمین تنهایی

عبدالمجید حوت — Thu, 05 Mar 2009 21:14:48 GMT

دیگه بریدم از همه دنیا از همه چیز و همه کس

حوصله خودمم رو هم ندارم

به ته خط زندگی رسیدم

نمیدونم آخر خط همینه

چرا این طور شد من چرا به آخر راه رسیدم

جوابی واسه سوالهام ندارم

غم و غصه دارن آزارم میدن

نه کسی که درد دلمو بگم نه دوستی که بشه روش حساب کرد

دیگه از زندگی بیزارم

زندون تاریک و سیاهی که توش هستیم

دنیای مردگان دنیایی است که ما داخل اون داریم

مثل کرمم می لولیم

مثل زالو خون همدیگرو میخوریم

از خودم هم بیزارم

از همه و همه بیزارم

دیگه نفس کشیدن هر لحظش سخت تر میشه برام

نمیدونم چه کنم.......

سرزمین تنهایی